nieuwsmarkt.nl

Nieuwsmarkt ontwikkelt WordPress en MailChimp trainingen

Peter Luit — Tue, 21 Feb 2012 07:04:07 +0000

Verschillende opdrachtgevers hebben nieuwsmarkt gevraagd specifieke trainingen te ontwikkelen rondom het CMS WordPress en het e-mail marketing pakket MailChimp. Inmiddels zijn een reeks modules beschikbaar en volledig gericht op een hoog praktisch workshop gehalte met voldoende theoretische ondergrond.

• Trainingen WordPress in 2 delen ontwikkeld: deel 2 meer geavanceerde technieken, als o.a. MultiSites, CSS, child themes, hooks (action & filters)

In samenwerking met het Grafisch Lyceum/MediaCollege Rotterdam heeft de eerste ‘test’ training MailChimp al met succes plaatsgevonden voor docenten en in- en externe communicatiemedewerkers. Met het Centrum voor Communicatie en Journalistiek (onderdeel van de Hogeschool Utrecht) is een volledige dagtraining WordPress ontwikkeld, welke in aanvang alleen bedoeld is voor heel specifieke ‘in-company’ trainingen, maar verder – met enige aanpassingen – ook breder in e markt kan worden ingezet.

Ook met NewMediaBrains vinden gesprekken plaats om deze trainingen in het komende najaar aan te bieden aan de bestaande opdrachtgevers van dit Rotterdamse bedrijf, waarmee Peter Luit van nieuwsmarkt.nl een samenwerkingsovereenkomst heeft afgesloten.

Tussenstand onderzoek innovaties in mobiele applicaties

Peter Luit — Thu, 27 Oct 2011 05:35:32 +0000

Nieuwsmarkt voert al ruim een jaar onderzoek uit naar innovaties in mobiele applicaties, die gevoed worden door consument gewenste relevante content van uitgevers en brandowners/retailers. De ontwikkelingen verlopen zeer langzaam, niet in de minste plaats door angst om de bestaande ketens ingrijpend te veranderen.

• Samenvatting van uitgebreid tussenrapport welke eind november zal verschijnen
• Weinig echte innovatie in businessmodellen
• Advertentiemodellen hoofdzakelijk gebaseerd op kwantitatief bereik
• App ontwikkelaars vooral reactief opererend in overvolle markt
• Uitgevers verkopen vooralsnog vooral hun titels
• Conventionele print deadlines als uitgangspunt
• Nog onvoldoende duidelijkheid over gebruik filters en notificaties
• Tijdschriftenapps worden ‘eenvoudiger’ en vooral minder ‘schreeuwerig’
• Het ‘nieuwe lezen’ is vooral nog learning-by-doing speeltuin
• Lokatie gebaseerde opties voor brandowners nog nauwelijks toegepast

Dat zijn de belangrijkste conclusies van een jaar gesprekken voeren met vooral uitgevers van kranten en (vak)tijdschriften en – een nog te beperkt aantal van – hun adverteerders. Uitgevers maken massaal apps van hun titels en doen dat op verschillende manieren. Uitgevers van kranten met print als basis hebben twee varianten. De on-line krant die op een mobiel apparaat te downloaden is op het moment van verschijnen van print en de variant waarbij de content van de titel beschikbaar komt op het moment van het schrijven van een artikel. Beide varianten zijn beschikbaar in zowel gratis als betaalde vorm, of een aantal tussenliggende varianten waarbij men pas gaat betalen na een aantal gelezen artikelen of edities.

In beide varianten is weinig duidelijk omtrent inkomstenmodellen vanuit bestaande adverteerders. Vooral de volledige edities bevatten gewoon de advertenties die ook al in print verschenen en een groot aantal uitgevers zegt nog geen inkomsten te halen uit de advertenties die in de mobiele edities verschijnen. Uitgevers overwegen (nog) niet om advertenties te verwijderen uit de mobiele edities als adverteerders niet zouden willen betalen. We hebben de indruk dat uitgevers zeer terughoudend zijn om adverteerders om geld te vragen voor de on-line edities die zij aanbieden. Veelal zijn het de ‘tussenliggende’ mediabureaus die tegen ‘hun’ adverteerders zeggen dat het bereik van de mobiele edities nog te klein is om er iets voor te hoeven betalen. Sommige tijdschriftenuitgevers zeiden zelfs niet de moeite te willen doen om niet betalende adverteerders in de app te verwijderen en te vervangen door betalende adverteerders vanwege de te hoge kosten in de workflow.

Daarnaast de controle over de keten. In een nieuw te ontwikkelen app waar de consument het voor het zeggen heeft, verdwijnt de grip van de uitgever op zowel de eigen titel als op de verspreiding van commerciële content. Als een consument op rubrieks- of artikelniveau content gaat afnemen gaat dat volgens de uitgevers sterk te koste van de identiteit van de titel. Daarnaast menen zij de ‘bezitter’ te zijn van de adverteerder en willen geforceerde zichtbaarheid van commerciële inhoud in hun titel afdwingen. Dat is nu eenmaal de gewoonte in relatie tot het mediabureau waar zij op basis van geforceerde impressies worden afgerekend, in zowel print als on-line. Vooral de aanbieders van gratis kranten zeiden dat zij de ‘bezitters’ waren van de adverteerders en dat onder geen enkele voorwaarde die grip verminderd zou mogen worden.

Nog complexer wordt het als de app de mogelijkheid zou bieden rubrieken vanuit meerdere titels te combineren. Dus de niet ondenkbeeldige combinatie van bepaalde rubrieken financieel economisch nieuws, gecombineerd aangeboden vanuit NRC en FD. Beide uitgevers gaven aan dit absoluut niet te willen, ook niet als er een bronlogo bij het bericht zou worden getoond. Ze zouden hooguit willen nadenken over combinaties met content vanuit buitenlandse titels. Het argument dat de titels in print gemiddeld vaker bij een ondernemer op tafel liggen dan verondersteld, doet daar niets aan af.

Ook tijdschriftenuitgevers hebben weinig neiging hun ‘zaagtand deadline’ te veranderen. Veelal ingegeven door parallelle workflows voor print en mobiel. De vele apps van deze uitgevers volgen dus de normale verschijningscyclus van de papieren edities. Ook het combineren van titels komt vrijwel niet voor. Elsevier heeft bijvoorbeeld diverse medische vakbladen, maar maakt tot nu toe geen budget vrij om content van die titels te combineren in een app, waarbinnen verpleegkundigen, huisartsen en specialisten van elkaars vak kunnen leren. Deze afzonderlijke beroepsgroepen hebben nu afzonderlijke abonnementen op veelal één titel. Uitzondering was IDG, die vorig jaar al aardig ver waren met hun gecombineerde TechFish app, waarin vooraf per titel onderwerpen konden worden aan- en uitgezet, op basis van relatief eenvoudige RSS feeds per titel.

Er is nog relatief weinig bekend over de neiging push notifications op basis van filters aan te zetten. En wel voorafgaand aan de binnenkomst van content. Sanoma verscheen anderhalf jaar geleden kort na onze uitleg over filters en push notifications met hun laatste versie van NU.nl waar consumenten achteraf op tags konden filteren en daar optioneel bij konden aangeven of zij een melding wilden krijgen zodra de tag voorkwam in een bericht. De nieuwsmarkt app heeft de intentie dat vooraf te doen op basis van een aan te maken eigen profiel voor zowel redactionele- als commerciële content. Een onderzoek in de consumentenmarkt bestaat weliswaar qua format op papier, maar kon tot op heden nog niet worden uitgevoerd.

Ook de investeringen die men zou willen doen in een dergelijke app vallen tegen. Op basis van eigen onderzoek zou een dergelijke app al heel makkelijk tussen de 50-70.000 euro ontwikkelingskosten vergen. De 15 uitgevers die de on-line enquete hebben ingevuld blijken over het algemeen niet meer dan een paar duizend euro initiële inleg te willen betalen en een abonnement te willen overwegen van enkele honderden euro’s per maand. In het tussenrapport van eind november zullen alle details van het onderzoek uitvoerig worden behandeld.

De economie speelt niet in de laatste plaats een beperkende rol in de innovatie van de keten. Het is niet zozeer de app zelf die bedreigend lijkt, maar wel de verandering die de app in de keten teweeg brengt. In gesprekken met uitgevers, adverteerders, mediabureaus en ook het NUV wordt vrij snel afhoudend gereageerd, omdat de impact van de veranderingen nauwelijks is te overzien. Ondanks het feit dat steeds wordt benadrukt dat het vooral een toevoeging is binnen de crossmediale mix van aanbod. Maar sturing op relevantie door de consument blijkt een grotere bedreiging dan aanvankelijk gedacht. Hiermee wordt een wissel getrokken op het nu geldende betaalmodel waarbij het vooral gaat om ‘forced impressions’ van het merk, en dus niet op relevantie van de content. Brandowners verwijzen maar al te gemakkelijk naar hun mediabureaus, omdat zij nu eenmaal geloof hebben in het kwantitatieve bereik. Een kwalitatief bereik van minder mensen, met weliswaar meer kans op conversie door het aanbieden van relevante commerciële content raaks slechts een enkeling. De meerderheid vindt het niet de moeite zich daarin te verdiepen. Het onderzoek binnen brandowners loopt echter nog. Het is gebleken dat hierin een meetbare indeling te maken met conclusies die per groep zouden geleden, aanzienlijk complexer is dan aanvankelijk gedacht.

Op demo gebied voldoet de ontwikkelde HTML5/CSS demo nauwelijks meer. Met de komst van de iPad en daarop bijvoorbeeld applicaties als FlipBoard maakten het moeilijker spelers te overtuigen van de vernieuwende aspecten binnen het concept. De sexy user interface van FlipBoard spreekt meer aan dan het onderliggende concept van ketenvernieuwend denken binnen het nieuwsmarkt concept. De komst van de iPad biedt natuurlijk meer mogelijkheden om beter te kunnen filteren en vraagt dus ook om een meer aansprekende demo dan slechts een HTML5 gebaseerde webapp. Dus ook de ontwikkeling van de uiteindelijke app is na anderhalf jaar verder vooruitgeschoven voor wat betreft de te kiezen technologie. Vele discussies met deskundigen over native- en webapps hebben nog niet geresulteerd in een sluitende conclusie. Wel is duidelijk geworden dat app ontwikkelaars voorla reactief produceren op basis van marktvraag. De vele veelal jongere ondernemers/ondernemingen zijn niet of nauwelijks geïnteresseerd in participatie in een project waarbinnen zij niet heel snel zicht hebben op inkomsten.

Concluderend komt het nieuwsmarkt concept nogal wat hobbels tegen op de weg van idee via ontwikkeling naar lancering in de markt. Twee jaar geleden was het concept nauwelijks uit te leggen. Dat is nu met de komst van een aantal apps die enkele aspecten van de nieuwsmarkt visie in zich hebben, wel makkelijker geworden. Maar ook gesprekken met mogelijke investeerders resulteerden hoofdzakelijk in een korte termijn visie waarbij de investeerder vooral op zoek was naar 15% rendement op de kortst mogelijke termijn, zonder zelf een duidelijk inbreng te hebben in kennis en kunde. Eind volgende maand verschijnt de eerste uitgebreide tussenrapportage en zal in overleg met het Stimuleringsfonds voor de Pers worden gekeken naar het vervolg van het onderzoek, welke zich dan vooral zal richten op brandowners/retailers en de consument.

Multimedia, crossmedia en social media: van hype naar dagelijkse operatie

Peter Luit — Wed, 21 Sep 2011 12:56:30 +0000

Het is bijna onwerkelijk dat het aantal social media experts zo explosief groeit. Misschien komt het door de enorme groei in ZZP’ers die als ‘goudzoekers’ een vak zoeken welke nog niet is uit ontwikkeld of misschien nog geen eens bestaat. Het is opvallend hoe de geschiedenis zich voor de derde keer herhaalt.

• Waarschuwing: extreem lange leestijd, veel langer dan de tijd die de gemiddelde bezoeker hier aanwezig is…….
• Inleiding voor workshop 4 oktober, waar vooral praktische zaken centraal staan, neem laptop, smartphone of tablet mee……

Ja, ook ik ben gespecialiseerd (of op zijn minst geweest) in multimedia en crossmedia. Begin oktober sta ik bij Customermedia Council als social media expert voor een groep mensen: ‘Uitleggen hoe zij met al die gereedschappen moeten omgaan en vooral veel praktische toepassingen laten zien’. Mijn derde leven als expert in een vak, welke min of meer toevallig voorbij kwam.

Nee, ik was niet zo handig om in de beginperiode van social media meteen met hele reeksen seminars en workshops te beginnen. Ik was hooguit verbaasd over een 500 euro kostende workshop die ik een jaar of drie geleden tegenkwam om te leren hoe je in een middag een twitter account kon aanmaken, hoe je vervolgens ‘vrienden’ maakte en hoe je ‘tweets’ heen en weer kon sturen. Ik zit inmiddels al bijna 5 jaar op Twitter, bijna 18.000 tweets, die gezien zouden kunnen worden door 1800 volgers. Van een even groot aantal zou ik ook de tweets kunnen zien. Hoe zag ik dat verschijnsel toen ik ermee begon? Ik vertelde mensen dat er iets nieuws was naast SMS’en en MSN’en. De reacties gingen niet veel verder dan wat ophalende schouders en wat verbaasde gezichten. Pas later ontdekte ik de termen ‘permission based’ en ‘non-permission based’. Daar kon ik wat mee, ik ben gek op systemen en structuren. Zo ben ik opgeleid en dat blijft je dan toch achtervolgen.

Net zoals ik voor crossmedia de dwarsverbanden in kaart bracht, is dat ook voor social media op zijn minst rustgevend in de periode waarin het verschijnsel nog steeds een ‘hype gedrag’ vertoont. Eerlijk gezegd denk ik dat de hype van social media ook al voorbij is en gewoon behoort tot de dagelijkse ‘media operaties’, althans binnen bedrijven die het belang ervan zien. Een groot verschil met de hypes multimedia en crossmedia is gelegen in het verschijnsel dat bij social media de ‘gewone’ individu gaat ‘mee communiceren’. Multimedia en crossmedia waren toch vooral in-crowd hypes binnen de media branche en haar opdrachtgevers. Daarbij doorbrak de eerste vooral technologische hindernissen, de tweede doorbrak communicatie kanalen. De social media hype doorbreekt de traditionele zend-communicatie. In die zin betekent het woord ‘social’ vooral dat de mensheid haar invloed kan laten gelden.

Natuurlijk kon die mensheid dat al. Op een verjaardag zeggen dat een vakantiereis van dat ene reisbureau niet beviel, was al een vorm van delen van een mening. Veel echte invloed had het niet. In de krant schrijven lezers zelden stukjes over als reactie op hetgeen zij hebben geconsumeerd van de journalist die dacht dat hij of zij via journalistieke normen de waarheid op tekende. Op weblogs zijn het vooral de bloggers zelf die zich graag laten lezen, het aantal reacties valt over het algemeen tegen en neemt inmiddels behoorlijk af.

Dan dus aan het twitteren, linked-innen, facebook-en en hyves-en, of een beetje van alles. Laats zei iemand binnen mijn politieke bezigheden dat het gebeurd is met e-mail en websites en dat we alleen nog maar met elkaar communiceren via social media kanalen met korte berichtjes. Ik was geschokt door die gedachte. Zou het echt waar zijn? Zou dit hele verhaal in een tweet kunnen? Zou diepgang zijn langste tijd hebben gehad? Natuurlijk is de gemiddelde aanwezigheid van een bezoeker op een website bedroevend laag en inmiddels hebben we een flinke hekel aan de dagelijks behoorlijk vervuilde in-box met steeds meer berichten van mensen, die hun verantwoordelijkheden op jou willen afschuiven. Maar een mensheid zonder diepgang gaat mij wat ver, ondanks het feit dat in onze hedendaagse maatschappij het gevaar van oppervlakkigheid, onverschilligheid en eenzaamheid voortduren op de loer ligt.

Tja, social media, het klinkt natuurlijk lief. Het heeft iets van betrokkenheid of zelfs saamhorigheid. Ik moet zeggen dat daar ook wel een kern van waarheid in zit. Soms kom ook ik heel persoonlijke tweets tegen, die mij dan als mens raken. Je vraagt je dan af met welk doel die tweet is neergezet. Want zou de schrijver min of meer dezelfde inhoud via SMS, MSN, e-mail of een weblog hebben verspreid? Vaak niet, althans dat is mijn vermoeden. Social media uitingen worden nog sneller – en misschien zelfs ondoordacht(er) – ‘gepubliceerd’. Door de snelheid waarmee tegenwoordig je ‘live-streaam’ aan tweets voorbij komen, is de kans op aandacht ook aan het afnemen en zal een ongelukkige tweet niet meteen in ‘schade en schande’ resulteren.

Maar voor ‘merken’ schuilt er wel een gevaar in die ondoordachte tweets. De potentie van social media is echter minsten even groot voor merken. Maar het vereist een nauwkeurig samenspel van gekozen – en vooral zorgvuldig gecombineerde – kanalen, redactie van content, timing en zorgvuldig handelen met je – vaak nog onbekende – doelgroep(en). De inzet van social media binnen een bedrijf begint vaak vanuit een – veelal onschuldig – individueel initiatief. Links en rechts worden wat accountjes aangemaakt en daar wordt wat mee ‘gedaan’. O ja, en social media kanalen zijn echt niet alleen beperkt tot Twitter, LinkedIn, Facebook of Hyves. Het is een crossmediale mix van middelen die moet passen bij je identitiet die je wilt uitstralen. Ja, dat vereist al heel wat denkwerk, alvorens er zomaar wat knopjes worden ingedrukt. In die zin leert de praktijk ons, dat social media, net zoals crossmedia in de beginoperiode, vooral een ‘learning-by-doing’ traject doorloopt en de theorie pas later wordt ontwikkeld. Dus de experts van vandaag zijn eigenlijk zelf de cursisten die het allemaal net iets eerder proberen dan de massa. Maar dat wel graag willen delen, al dan niet tegen betaling.

De combinatie en onderlinge verbindingen van kanalen en de daarin gelegen synergie is de basis voor het ontwikkelen van een social media beleid. In een onderzoek welke ik pakweg een half jaar geleden deed naar het social media gedrag van grote tot zeer grote merken viel op dat weinig samenhang in de kanalen te ontdekken was. Ik kwam vaak niet veel verder dan de optelsom van vooral aantallen kanalen waar ‘iets’ gebeurde. Vaak met Twitter voorop, omdat dat kanaal nu eenmaal ‘non-permission-based’ snel de grootste hoeveelheid volgers kon opleveren. LinkedIn heeft een veel langere ‘leerweg’ te gaan en begon eigenlijk als een persoonlijk on-line adresboek en CV uithangbord. Het onderscheid ‘personen’ en ‘bedrijven’ is nog een zoektocht in het speelveld van social media. Praat je als consument wel met een merk? Is social wel persoonlijk? En hoe leg je de link tussen je merk en je gevoel als mens wanneer een klant via een kanaal een reactie geeft op je product of dienst? Ik vind dat een uitermate boeiend maar tegelijkertijd enorm complex vraagstuk. Let wel, ik ben geen socioloog, psycholoog of marketeer. Ook ik ben slechts een ‘learning-by-doing’ expert geworden, die het ook nog eens leuk vind om die ervaringen op te tekenen in een stuk tekst, waar de meeste bezoekers van deze weblog al niet meer doorheen komen.

Een mens heeft emoties en deze worden geuit op vele manieren. Social media heeft daar een dimensie aan toegevoegd, waarbij het onderscheid privé versus zakelijk een belangrijke rol speelt in het sturen van die emoties. Naarmate we de technische drempels verlagen om die emoties te uiten, moeten vooral merken zich goed bewust zijn van het communicatiebeleid, welke zij binnen die kanalen zelf gaan hanteren. Want het grote verschil is dat ‘iedereen’ kan meekijken en een klein verschil van inzicht kan uitgroeien tot een enorme ‘rel’ rondom een merk. Het is opvallend hoe de grote merken omgaan met aantallen volgers en de mensen die zij zelf volgen. In het al eerder genoemde onderzoekje kwam ik tot schokkende cijfers, vooral op twitter is makkelijk te zien hoe de bedrijven er op dat gebied voorstaan. In veel – heel veel- gevallen, bleek twitter gewoon een nieuw ‘zendkanaal’ te zijn, met vaak duizenden volgers. Die aantallen tonen je een stuk aanhang, loyaliteit zou ik bijna zeggen. Maar dan zie je grote merken die in pakweg twee jaar tijd met 8000 volgers zelf nauwelijks enige tientallen ‘vrienden’ hebben en met hooguit een paar honderd tweets de potentieel grote doelgroep ‘afschepen’. ‘Hoho Luit’, hoor ik velen al zeggen. Natuurlijk kan één tweet al behoorlijk relevant zijn voor slechts een paar mensen en dan doe je het als merk voor hun heel goed. Maar de rest heeft de mogelijkheid die tweet wel te zien en te kwalificeren als niet-relevant. Een tweet van een grote verzekeraar, die wat denkt te zeggen over de voetbalclub die zij sponsoren, doet het goed bij voetbal liefhebbers en vooral van de genoemde club. Maar iemand die bij diezelfde verzekeraar een polis heeft afgesloten die niet lekker rendeert, denkt misschien wel: ‘Hebben die lui daar niets anders te doen, laten ze op mijn geld letten’. En zo een tweet kan als emotionele uiting al heel makkelijk in de tijdlijn verschijnen. Welke zal de meeste aandacht krijgen?

Tot slot het combineren van kanalen. Ik heb dat in dit stuk al meerdere keren aangehaald. Het combineren is onder te verdelen in twee vormen. De eerste vorm is de verwijzingsvorm. Denk bij je primaire kanalen meteen aan de verwijzing naar je social media kanalen. Maak beleid over de wijze waarop je je doelgroep wilt verwijzen naar platformen waar meningen gedeeld kunnen worden. Het social media verkeer vindt plaats op drie enablers, de laptop, de smartphone en de tablet. Elk van deze drie heeft eigen gebruiksmomenten met hun specifieke aandachtskenmerken. Op elk van deze drie kunnen alle mogelijke social media kanalen worden ingeschakeld en geconsumeerd. Ik gaf al eerder aan dat de kanalen niet beperkt zijn tot Twitter, LinkedIn, Facebook en Hyves. Ook YouTube, Scribd, Flickr en SlideShare zijn voorbeelden van social media kanalen. Filmpjes, foto’s, presentaties zijn uitingen die bedrijven zouden kunnen kiezen in hun marketing campagnes. Het is dan zinvol om nieuwe content integraal te communiceren, zodat de aandacht voor die nieuwe content ook werkelijk bij de doelgroep terecht komt. Een website met een gekoppeld twitter account, kan bij de publicatie van een nieuw bericht een tweet sturen naar de doelgroep. Maar omgekeerd kan een tweet met een bepaald kenmerk ook worden geplaatst op het LinkedIn account, welke je bijvoorbeeld gebruikt voor het werven van nieuw personeel. Een overzicht van onlangs gepubliceerde presentaties of documenten in resp. SlideShare en Scribd, heeft standalone lang niet zoveel kracht als hiervan ook melding wordt gedaan via Twitter, of zelfs rechtstreeks te bekijken is via LinkedIn.

Voor velen zijn die koppelingen onbekend en ook bedrijven hebben weliswaar stapels accounts aangemaakt in al die kanalen, maar verbinden deze nog nauwelijks. Dat komt omdat er – vaak nog – geen beleid is ontwikkeld. Social media begint echter wel door te dringen tot de boardrooms van merken. De voorbeelden van een aantal negatieve gevolgen die bepaalde merken hebben ondervonden, bleven niet onopgemerkt. Social media kan grote impact hebben op de resultaten van bedrijven, dat bewustzijn is er inmiddels wel. Het beleid om er dan vervolgens op juiste wijze mee om te gaan, bevindt zich veelal nog in verkennende stadia.

Reserveer je merknaam wel op de meest belangrijke kanalen en geef vooral aan dat je die kanalen die je -nog – niet gebuikt hebt gereserveerd voor toekomstig gebruik. Maak een keuze voor de kanalen die je wel kunt gebruiken en ook daadwerkelijk kunt voorzien van relevante content en bestudeer – al dan niet met hulp van buitenaf – hoe koppelingen tussen die kanalen kunnen worden gemaakt om de synergie te kunnen versterken. Maar voor al het overige: accent op content, relevantie en de waarde van open en eerlijke communicatie met je medemens. Er is niet zo gek veel veranderd……

Praktische workshop social media gereedschappen

Peter Luit — Wed, 21 Sep 2011 12:56:26 +0000

Op 22 december beleven we het Customer Media Congres in Haarlem. Strategie voor de grote merken staat centraal. Meer dan ooit spelen social media een rol naast print, web, radio- en televisie reclame. Merkeigenaren moeten hun aandacht verdelen over diverse media kanalen om aandacht van hun consument te kunnen blijven trekken.

• Monique van Dusseldorp is dagvoorzitter

‘Organiseer je social media’ is de titel van de workshop die ik op 4 oktober ga geven voor deelnemers uit het customer media segment. Nee, geen zware theorie, maar samen sleutelen aan vooral combinaties in het gebruik van social media kanalen. Nog nooit wat gedaan in één van de vele kanalen? Geen punt, alles kan aan de orde komen. Neem je laptop, smartphone of tablet mee! De marathon kan beginnen. In een paar uur tijd kennis delen is het doel. Naar huis met bruikbare gereedschappen, maar ook met huiswerk. Want dat is het terrein van social media. Niet één keer ‘aanzetten’, maar voortdurend aandacht houden voor al je -nauwkeurig – gekozen kanalen, maar vooral voor je doelgroep(en)!

En was je al aanwezig op het congres in Haarlem, dan betaal je slechts 75 euro in plaats van de gebruikelijke 95 euro.

De waarheid over display advertising

Peter Luit — Wed, 21 Sep 2011 12:56:13 +0000

Afgelopen weekend las ik een bijzonder interessante coverstory in Adformatie over de werking van banner campagnes op het web. De titel kopte ‘banners tussen de kinderporno’. De auteur van het artikel, Jeroen Mirck – ik ken hem redelijk goed, tekende niet alleen een portret op de eigenzinnige Marcel Vogels, maar stelde vooral de meetmethoden van het huidige display advertising aan de orde.

• Marcel Vogels stelt dat 38% van de betaalde impressies niet wordt gezien, einde CPM is nabij

Als adviseur heb ik eens de opdracht gehad een grote uitgever te helpen bij de ontwikkeling van hun on-line advertising management systeem. Ik kwam toen in een voor mij min of meer nieuwe wereld terecht. Natuurlijk was ik redelijk op de hoogte van CPM, CPC en CPA, maar had nog maar weinig echt inhoudelijke praktijk meegemaakt over de wijze waarop deze drie advertentie verkoopmethoden werden gemeten en afgerekend. Ook kwam ik terecht in een kat-en-muis spel tussen uitgever, adverteerders en mediabureaus.

Het werd al snel duidelijk dat CPM (Cost Per Mile) verreweg het meest werd toegepast, omdat het relatief eenvoudig was te meten – zonder al teveel controle – en het mediabureau dumpprijzen kon afdwingen bij de uitgever, terwijl de prijzen die het mediabureau doorberekende aan de adverteerder onterecht veel hoger lager in vergelijking tot de vaak zeer matige prestaties voor dat bedrag. Dat is nu – vele jaren later – nog steeds het geval volgens Marcel Vogels van het bedrijf Memo2 uit Amsterdam.

On-line advertentie management systemen kunnen echt heel veel. Reload je je pagina bijvoorbeeld drie keer, dan krijg je op dezelfde plaats een andere display advertentie te zien omdat je kennelijk geen belangstelling hebt om door te klikken. Woon je in een bepaalde regio, dan zie je bijvoorbeeld niet de advertentie uit een andere regio. Dat is allemaal in te stellen en te meten. Vogels doelt echter op het feit dat ten eerste bijna 40% van de advertenties nog geen eens wordt gezien vanwege de slechte lokatie op de site. Daarnaast stelt hij aan de orde dat verkochte bannerposities meer dan vaak terecht komen op websites die helemaal niet tot de doelgroep behoren. De kop van het artikel suggereert dat een A-merk makkelijk terecht kan komen op een site met kinderporno. Vogels stelt vooral aan de orde dat de adverteerder te makkelijk teveel vertrouwen heeft in tussenpartijen – soms zelfs obscure brokers – die bannerposities tegen dumpprijzen inkopen op slechte lokaties, maar wel laten meetellen in het aantal impressies. Ook uitgevers zijn vaak het slachtoffers van deze praktijken, daar deze brokers wel heel makkelijk ‘optreden’ voor beide partijen uit de keten.

Het verhaal wordt door Mirck scherp opgetekend, maar een goed lezer doorziet ook de humor waarmee dit stuk is geschreven om toch vooral de dubieuze en lachwekkende methoden aan de kaak te stellen. Hij stelt de huidige meetmethoden aan de orde en vraagt zich serieus af hoelang de bestaande methoden nog zullen blijven bestaan. Want het gaat de adverteerders om kwalitatief bereik. Wanneer keer op keer blijkt dat die doelen niet worden gehaald, ondanks de dumpprijzen, dan kan het wel eens gebeurd zijn met dit systeem van bannering. Ik stelde deze vraag al eind december 2009, maar nu bijna twee jaar later blijkt CPM niet alleen een loopje met de werkelijke waarde te nemen, maar is het inmiddels uitgegroeid tot een behoorlijke frauduleus systeem, welke grote merken schade kan aandoen, zo stelt Mirck in het zeer lezenswaardige artikel in Adformatie. Vogels pleit dan ook voor het verangen van de CPM methode door CPV – Cost Per View.

Verschillennota’s waren er al in de tijd van advertenties in print, doordat er vermeende verschillen waren in afmetingen ten opzichte van de afgesproken prijzen. Die nota’s verdwenen in de on-line variant niet, maar dan alleen op basis van niet gehaald impressies. Zal CPV zodanig meetbaar zijn, dat de adverteerder meer greep heeft op het resultaat tegen een prijs die gerechtvaardigd is? Of blijft het kat-en-muis spel bestaan tussen adverteerders, uitgevers en al dan niet betrouwbare mediabureaus en/of brokers? De tijd zal het leren. Over weer twee jaar kom ik hier weer op terug.

Social media site bouwen met WordPress en BuddyPress: waar moet je opletten?

Peter Luit — Wed, 21 Sep 2011 12:55:39 +0000

WordPress is een uitstekend CMS, tegenwoordig allang niet meer alleen voor een ‘weblogje’, maar voor volledige websites, met eventueel achterliggende subsites voor de behandeling van specifieke onderwerpen. Het geheel kan in één fraaie omgeving prima worden beheerd. BuddyPress is een ‘sociale media’ plug in, die bovenop WordPress de functionaliteit biedt om o.a. vrienden, groepen, forums en evenementen toe te voegen. Het samenspel van die twee vraagt echter nogal wat aandacht.

• Combinatie van verschillende losse elementen vraagt in BuddyPress omgeving extra aandacht
• Opdrachtgever die de bouw in elk detail meemaakt of mee wil maken, kan verwarde indruk krijgen door wisselen van plugins, CSS- en PHP aanpassingen
• Geen enkele ‘eigen’ oplossing gaat live zonder uiteindelijk noodzakelijk beheer, elke opdrachtgever hoort de taken en kosten daaromtrent te weten
• BBPress forum integratie binnen BuddyPress wordt gelukkig stuk eenvoudiger

Als gebruiker van Hyves, Facebook of LinkedIn hoef je niets aan het beheer van de eigen omgeving te doen. Het zijn immers die grote partijen die zorgen voor stabiliteit, backup en functionaliteit. Als je zo een omgeving in eigen beheer gaat ontwikkelen, vraagt dat zeker een stuk beleid ten aanzien van die punten. En dat gaat wat verder dan het beheer van alleen een WordPress omgeving. Hoe komt dat?

BuddyPress is een plugin, daarmee zou de suggestie gewekt kunnen worden, dat het een kwestie van plug & play is en de handel draait. Ik heb inmiddels ervaren dat BuddyPress nogal wat beheer vraagt. Ten eerste heeft BuddyPress persoonsgebonden functies, dat wil zeggen dat BuddyPress knoppen toevoegt en dus menu’s, waarin de naam van een ‘aangesloten lid’ is verwerkt. Dat is dus afwijkend van een gewone WordPress omgeving, omdat daar de menu’s niet aan ingelogde personen zijn gekoppeld.

Opzet zoals onlangs ontwikkeld

De menuknoppen van BuddyPress moeten dus in een gekozen thema worden opgenomen. Daar ontstaat een eerste onderwerp welke vooral vanuit de vormgeving nogal wat vragen opwerpt. Een goede user-interface en dus een zorgvuldig gekozen menustructuur mag wat mij betreft nooit afhankelijk zijn van een plugin die op geheel eigen wijze een menu ‘neerzet’ op een plek waar de plugin dat wil. BuddyPress werkt dus niet naadloos samen met elk vormgevingsthema, welke ‘stand-alone’ in WordPress wel kan worden gebruikt. Er zijn er genoeg die dat – al dan niet met wat extra handelingen – best redelijk doen. Een voorbeeld van zo een thema is Suffusion (met ‘hulp’ van de Suffusion BuddyPress pack – plugin). Daarentegen zijn er ook genoeg betaalde thema’s die al helemaal geen rekening houden, met de eventuele integratie van BuddyPress. Het fraaie thema PlatformPro resulteert samen met BuddyPress in een rommelige opbouw van de site met dito menu verschijnselen. BuddyPress werkt overigens prima (en prachtig) binnen een aantal specifiek daarvoor ontwikkelde thema’s, zoals Mingle van Themeforest. Maar er zijn ook nogal wat ‘BuddyPress compatible themes’ die qua look&feel de nodige beperkingen kennen in de basis instellingen en vragen in sommige gevallen handmatige CSS aanpassingen, waarvoor niet alleen kennis en kunde nodig is, maar ook al een stukje systeem- en update beheer. Als je niet de wakende hand hebt van een gedreven vormgever, dan kan de keuze van een op BuddyPress gericht thema een prima oplossing zijn. Het kiezen van een theme is dus een combinatie van technische- en vormgevings aspecten. Voor het gemak laat ik – nu – de rol van Theme Frameworks om een parent theme vanaf de basis zelf te ontwikkelen, even buiten beschouwing.

Bovenop de combinatie WordPress, BuddyPress en een uiteindelijk gekozen thema, heb je ook nog te maken met plugins. Ook hier zijn een aantal specifieke plugins ontwikkeld, die puur zorgen voor uitbreidingen van de BuddyPress functionaliteit. Deze plugins kunnen nauwelijks in alle aspecten continu rekening houden met de combinatie van de 3 genoemde variabelen. Ten eerste heb je te maken met versiebeheer binnen die combinatie, waardoor plugins af en toe afwijkende resultaten kunnen geven, zowel in vorm als functie. En het is al helemaal onmogelijk om in te spelen op thema variabelen. Dat betekent dat het ook hier kan voorkomen dat er handmatig in CSS bestanden en soms zelfs in de kern van de PHP bestanden gesleuteld moet worden om iets ‘mooi’ te krijgen. En dan hebben we het hier al helemaal niet over afwijkende JavaScript aanroep routines die afhankelijk zijn van een bepaalde versie van een standaard bibliotheek, zoals bijvoorbeeld JQuery.

Is dat allemaal erg? Nee, dat is het niet, elke omgeving waarin nogal wat complexe functionaliteit wordt samengevoegd, vraagt om steeds meer extra stukjes beheer. Dus een combinatie van WordPress, BuddyPress en (al dan net complex) thema en de nodige plugins vraagt meer dan alleen maar de update knop indrukken wanneer ergens een nieuwe versie beschikbaar is gekomen. Dat betekent dat goede documentatie en deskundig beheer noodzakelijk is om dergelijke omgevingen te kunnen beheren. Het is uitermate verstandig van te voren na te gaan of er genoeg kennis, kunde en wil bij de klant aanwezig is omdat zelf te doen, versus de vraag of je dat als bouwer aan je klant aanbiedt.

Opensource werpt vaak diverse gedachten op, de woorden gratis en makkelijk zijn al gauw genoemd. Dat eerste mag dan misschien grotendeels waar zijn, het aantal uren welke een volledig geïntegreerde ontwikkeling van een goed samenspelend geheel aan gereedschappen vraagt, is aanzienlijk en vraagt om een gedegen voorbereiding van een passende offerte, waarin alle aspecten duidelijk worden verklaard.

Mijn ervaringen met de combinatie WordPress, BuddyPress en uitgebreid thema en nogal wat plugins (al dan niet met Nederlandse taalbestanden), zijn nogal verdeeld. Het is zeker niet zo dat elk thema en elke plugin ‘gedoe’ oplevert. Maar als je in intensieve samenwerking met je opdrachtgever toch meer dan eens tegen kleine en soms zelfs grotere CSS en/of PHP beperkingen/bewerkingen aanloopt – ondanks alle voorzieningen die daarvoor zijn, zoals ChildThemes – dan komt een moment waarop je je beiden afvraagt of de gekozen weg wel de juiste is.

Ik zal nu na mijn ervaringen met een behoorlijk groot BuddyPress project wat voorzichtiger zijn meteen met deze plugin te gaan zwaaien als de enig gelukzalige oplossing voor het maken van een eigen sociaal netwerk. Er zijn alternatieven in de vorm van wat meer losse plugins, die misschien wat minder onderlinge synergie bieden, maar in ieder geval geen – of heel wat minder – eisen stellen aan het te kiezen thema, dus de vormgeving of samenwerking met andere plugins. Of er dan vervolgens veel water bij de wijn moet worden gedaan, laat ik na een volgende project wel weten.

Bekijk ook de presentatie: WordPress onder de motorkap
Momenteel test ik de eerste Release Candidate van BuddyPress 1.5

Weer in jury Grand Prix Customer Media

Peter Luit — Wed, 21 Sep 2011 12:55:28 +0000

Dit jaar mag ik de rol van voorzitter bekleden in de categorie Business to Consumer. Een leuke klus in een behoorlijk gewijzigde opzet van dit jaarlijks terugkerende event op het gebied van customer media.

• Nominaties worden op 27 oktober bekend gemaakt
• Feestelijke prijsuitreiking op 17 november

Het event gaat dit jaar door met drie heldere categorieën, te weten Business to Business, Business to Consumer en Interne Media. Vorige edities weerspiegelden teveel een mengvorm van bereiksgebieden en mediakanalen, waardoor het voor de inzenders soms lastig was een juiste categorie te kiezen. Met deze min of meer traditionele indeling moet dat verschijnsel worden voorkomen.

Er zijn nog maar 4 dagen om de producten in te zenden om mee te dingen naar één van de drie awards. Er wordt gekeken naar strategie, middelenkeuze, vorm, inhoud en effectiviteit.

De vakprijzen Grand Prix Bedrijfsbladen en Best of Customer Media zijn dit jaar verder gegaan als één nationale vakprijs, de Grand Prix Customer Media. De nieuwe award gaat naar de voorhoede van de makers van customer media in Nederland. Met het samengaan van de twee vakprijzen willen Logeion en Smin, de initiatiefnemers, meer synergie creëren, de best practices in het vak een groter podium bieden en deze voor een bredere doelgroep zichtbaar maken.

Veel te doen onder WordPress motorkap

Peter Luit — Mon, 27 Jun 2011 18:47:18 +0000

Het zal de gebruiker van een gemiddelde weblog ontgaan, maar onder de motorkap van WordPress is veel te doen. Zoveel zelfs dat versie 3.2 op een enkele uitzondering na, vrijwel alleen verbeteringen brengt onder motorkap.

Al eerder deed ik een poging uit te leggen wat ‘Child Themes‘ zijn en welk nut ze hebben ten aanzien van het updaten van een complete site en binnen zogenaamde multisites. Dat laatste vergt al wat technische handelingen, die je goed moet voorbereiden, zowel voor wat betreft de te maken structuur van de sites en de achterliggende server instellingen.

Hoe zit WordPress in elkaar

View more presentations from Peter Luit

Een ander stuk geavanceerde techniek is terug te vinden in de zogenaamde ‘action hooks’. Action hooks zijn – doorgaans kleine – stukjes programmatuur, die als het ware kunnen worden ‘ingebonden’ in de kern van WordPress. Daardoor vereisen action hooks inhoudelijke technische kennis. Meestal betreft dat PHP, soms SQL als er databasehandelingen gedaan moeten worden. Moeten actions hooks content op een lokatie plaatsen, dan is kennis van CSS ook noodzakelijk.

Action hooks zijn dus geen plugins, waarmee een compleet nieuwe functie aan WordPress kan worden toegevoegd. Action hooks bieden de mogelijkheden ‘iets’ te doen voor of na een standaard basisroutine binnen WordPress. Een voorbeeld:

add_action(‘pagelines_inside_top_carousel’, ‘title_actueel’);
function title_actueel() {
echo ‘LUIT.nl berichten carousel’;
}

Verklaring:
add-action – de basis van het aanmaken van action hooks
(‘lokatie waar iets moet gebeuren’,'naam van de te maken functie’); – serieuze theme ontwikkelaars verschaffen hun eigen action hooks lijsten
function naam(){ – aanvang van de te ontwikkelen functie
echo – in dit geval slechts het neerzetten van een stukje tekst
} – einde routine

In dit geval betreft het een toevoeging van een stukje tekst op de berichten carousel van deze website die binnen het theme Platform Pro wordt aangeboden. ‘pagelines_inside_top_carousel’ is door de ontwikkelaars van Platform Pro gemaakt om ‘iets’ te doen aan de bovenzijde van de carousel. Een meer generiek voorbeeld zou kunnen zijn ‘wp_head’. Op basis van deze aanroep zou een hook gemaakt kunnen worden die iets doet in de header van een site. Dat zou bijvoorbeeld de aanroep kunnen zijn van bijvoorbeeld Google Analytics (dat wordt vaak door middel van een plugin gedaan die van dezelfde functie gebruik maakt), maar ook een CSS aanroep om iets aan de basis vormgeving te doen.

De basis van WordPress biedt dus al een hele reeks actions, waarop hooks kunnen worden ‘ingehaakt’. Maar ook theme ontwikkelaars voegen veelal specifieke actions toe, die alleen van toepassing zijn voor het gebruikte theme. Het is verstandig action hooks altijd te maken in een child theme, dan blijven ze bestaan wanneer het parent theme wordt ge-update.

Het bouwen van WordPress sites wordt complexer naarmate meer zaken worden gecombineerd, zoals:
- multisites met meerdere (child)themes
- veel verschillende plugins
- volledige integratie met BuddyPress en/of BBPress (erg theme afhankelijk)
- action hooks
- eigen CSS instellingen

Op het moment dat bovenstaande zaken allemaal worden toegepast, dan zal de vraag naar kennis en kunde ‘onder de motorkap’ aanwezig moeten zijn om binnen WordPress aan de gewenste functionaliteiten te kunnen voldoen. Maar ondanks die complexiteit blijft het gerechtvaardigd te stellen dat binnen WordPress voor 95-100% alles te bouwen is met een slimme integratie van bestaande componenten. Binnen andere omgevingen ligt dat percentage over het algemeen lager en is dus soms meer programmeerkennis nodig om het gewenste eindresultaat te bereiken.

Nieuwe productlijn Nieuwsmarkt

Peter Luit — Tue, 01 Mar 2011 14:54:05 +0000

Met de opzet van onze geheel vernieuwde website introduceren we tevens een nieuwe productlijn, nog beter afgestemd op de huidige ontwikkelingen in media consumptie omgevingen. Smartphones en tablets spelen daarbinnen een belangrijke rol.

• Berichten op onze weblog meer gericht op ontwikkelingen binnen nieuwsmarkt

Het zijn spannende tijden in het mobiele segment. De branche ontwikkelt zich snel en daardoor zijn we ons nog beter gaan focussen op de kern van onze visie: persoonlijk, toegankelijk, makkelijk en overzichtelijk.

Onze web- en webapp producten zijn niet meer qua grootte ingedeeld, maar beter afgestemd op de functie waarnaar u op zoek bent. Zo kwamen we steeds vaker bedrijven tegen die liever helemaal niet opnieuw zouden willen beginnen, maar nieuwe functies zouden willen integreren. Dat kan met ons Connect product.

Portal Pro is de samensmelting van onze oudere producten Start, Groei en Top. Portal Pro krijgt alle functies die nodig zijn om een compleet nieuwe portal te bouwen, gebaseerd op onze unieke multisite omgeving, waarbinnen meerdere unieke omgevingen kunnen worden ontwikkeld, precies afgestemd op de behoeften van uw doelgroepen.

Met Commerce kunt u een volledige digitale winkelomgeving integreren in bovenstaande producten, geheel op maat afgestemd op uw mogelijkheden en binnen exact dezelfde look & feel van de rest van uw webomgeving.

Always Yours (in ontwikkeling) is ons mobiele platform afgestemd op precies hetgeen de consument wil consumeren. De unieke combinatie van gekozen redactionele- en commerciële content maakt deze app uniek, inclusief sociale media kanalen en lokatie gebaseerde mogelijkheden voor het kopen van diensten en producten.

Wij hopen dat de nieuwe website ook een impuls geeft in een betere communicatie met onze doelgroepen. Onze weblog gaan we meer richten op de ontwikkelingen binnen ons bedrijf en wat minder op algemene ontwikkelingen in het media speelveld. Daarvoor kunt u terecht bij LUIT.nl, een aan nieuwsmarkt gelieerd adviesbureau. Zo zullen we deze maand nog uitgebreid verslag van de eerste fase van ons onderzoek welke wij in samenwerking uitvoeren met het Stimuleringsfonds voor de Pers.

eReading event toevallig groots succes

Peter Luit — Mon, 28 Feb 2011 07:49:54 +0000

Organisator Pieter Hermans, directeur van uitgever Jakajima, kon zich het succes van de eerste editie van het e-reading event van vorig jaar nauwelijks voorstellen. Zelf zegt hij dat het een toevallige samenloop was van een aantal juiste dingen op het juiste moment. Dit jaar de tweede editie.

• iets teveel hashtags: #ereadingevent, #tabletevent of #smartphoneevent
• bekijk de foto impressie van vorig jaar

Toch zal de tweede editie een geheel ander licht werpen op de ontwikkelingen. Vorig jaar rondom dezelfde periode in maart was de iPad nog en relatief onbekend apparaat en waren de ogen nog vooral gericht op de oorspronkelijke eReaders.

In het inleidende verhaal op de website houdt de organisatie een slag om de arm en noemt in één adem alle termen, zoals e-Ink, tablets, iPads, smartphones en netbooks, om de verbreding van niet alleen het speelveld, maar ook het event, te verduidelijken.

Toch omvat het zogenaamde ‘Awards‘ lijstje nogal wat ‘oudere’ eReaders. Anderzijds mag dat ook wel logisch genoemd worden. Naast de iPad, zijn andere tablets nog nauwelijks in gebruik, dus de Galaxy Tab, de Xoom en de PlayBook zouden naar alle waarschijnlijkheid geen rol van betekenis in de enquête hebben gespeeld. Daarvoor moeten we de derde editie van dit event afwachten.

Het event op 24 maart omvat niet alleen een seminar, maar ook een goed gevulde beursvloer in de High Tech Campus in Eindhoven. Een aanrader voor uitgevers (in de breedste zin van het woord), adverteerders (die ook willen gaan uitgeven), mediabureaus (die vrezen voor hun toekomst) en natuurlijk adviseurs die op zoek zijn naar een nieuwe boterham.